Jak mówić dziecku nie ?

Dziecko Wtorek, 24 grudnia 2013
Oceń:
4 / 51 głosów
Jak mówić dziecku nie ?

Małe dzieci najczęściej nie reagują na nasze zakazy, nasze „nie” zwykle spotyka się z lekceważeniem i robieniem dalej tego czego dziecko robić nie powinno. Nasze zachowanie jednak wynika przede wszystkim z ogromnej troski o naszą pociechę.

Chcemy dla swojego dziecka wszystkiego co najlepsze, nie chcemy aby stała mu się jakakolwiek krzywda i wszelkimi siłami staramy się je przed tym chronić. Jednak brak reakcji ze strony dziecka, stanowi dla nas duży problem i przeszkodę nie do pokonania.

Jak więc powinniśmy mówić dziecku nie w taki sposób aby to zrozumiało i posłuchało?

Wskaż dziecku właściwą czynność

Mów do dziecka pod kątem tego co ma lub może zrobić a nie tego czego mu nie wolno. Zakaz powoduje w dziecku jeszcze silniejszą chęć spróbowania tego czego zakazujesz.

Zamiast zakazywać biegania, powiedź dziecku aby szło powoli. Wydasz mu jasny komunikat, który dużo prościej będzie zrozumieć. Dziecko nie będzie musiało zastanawiać się nad tym dlaczego właściwie nie wolno mu biegać.

Tłumacz dziecku

Zdarzają się sytuacje, że niezwykle ciężko przeobrazić komunikat zawierający słowo „nie” w komunikat pozytywny. W takich sytuacjach staraj się nie poprzestawać na samym zakazie. Przykucnij obok dziecka, żeby móc spojrzeć mu w oczy na jego poziomie i spokojnie możliwie prostymi słowami wytłumacz dlaczego zakazujesz mu danej czynności.

Konsekwencja

Konsekwencja jest niezwykle ważna w przypadku dzieci, gdyż lubią one sprawdzać czy rodzice po kilku dniach np. nie zmienią zdania lub czy nie stanie się to np. gdy dostanie ataku płaczu. Powinniśmy wytłumaczyć dziecku swoją postawę i twardo się jej trzymać, aby dziecko nie nauczyło się że może na rodzicu coś wymusić i, że wyznaczane granice można w łatwy sposób przekraczać.

Niezwykle istotne jest również takie samo stanowisko obojga rodziców.Nie wolno dopuszczać do sytuacji gdy jedno z rodziców czegoś zabrania a drugie na to zezwala, gdyż również jest to bardzo niekorzystne od strony wychowawczej.

Alternatywa

Dziecku nie można stale tylko wszystkiego zakazywać, ponieważ odniesie ostatecznie wrażenie że nic mu nie wolno i nie może o niczym decydować. Jeśli czegoś zakazujemy np. biegania po domu, powiedzmy, że za godzinę pójdziemy na plac zabaw a tam będzie mogło biegać. Dając dziecku możliwość innej zabawy znacznie rosną szanse że nie powróci ono już do zakazanego zachowania.

Wyznaczanie dziecku granic jest ważnym elementem wychowania. To, że stawiamy zakazy jest nie tylko troską o jego zdrowie, ale także późniejsze życie i funkcjonowanie w społeczeństwie. Dziecko nauczy się, że nie wszystko mu wolne i nie jest bezkarne.

Marta