Jak obliczyć swój BMI ?

Zdrowie Czwartek, 26 grudnia 2013
Oceń:
5 / 90 głosów
Jak obliczyć swój BMI ?

BMI to z języka angielskiego Body Mass Index, a więc wskaźnik masy ciała nazywany również wskaźnikiem Queteleta. Wyznaczanie swojego BMI pozwala na kontrolowanie swojej wagi ciała, która powinna być odpowiednia do wzrostu danej osoby.

Kontrola wagi ciała pozwala zaś na profilaktykę takich chorób jak nadwaga, otyłość, miażdżyca i cukrzyca, pozwala również w kontrolowaniu samego siebie, odchudzaniu i zadbaniu o linię. Podwyższone BMI może wskazywać na możliwość wystąpienia jednej z powyższych dolegliwości.

Wzór na obliczenie BMI

Wzór na obliczenie swojego BMI przyjmuje bardzo prostą postać i wygląda następująco:

BMI = masa/(wzrost)²

Aby prawidłowo obliczyć swoje BMI masę należy podać w kilogramach, a wzrost w metrach. Przykładowo dla kobiety liczącej 168 centymetrów wzrostu i ważącej 59,5 kg wynik będzie następujący:

BMI = 59,5/(1,68)² = 21,08

Otrzymaliśmy wynik równy 21, co więc on oznacza? Aby się tego dowiedzieć należy zajrzeć do klasyfikacji wyników BMI i odnaleźć odpowiadający wynikowi przedział.

Klasyfikacja BMI – rozszerzona

Według rozszerzonej klasyfikacji dotyczącej BMI 8 przedziałów do których możemy zakwalifikować swoją wagę. Każdy z nich ma przypisany jeden z komentarzy informujący o prawidłowej wadze, niedowadze lub nadwadze.

1. Wynik mniejszy od 16,0 – oznacza wygłodzenie

2. 16,0–16,99 – oznacza wychudzenie (najczęściej występuje u osób ciężko chorych i wymagających natychmiastowego leczenia)

3. 17,0–18,49 – oznacza niedowagę, która może byś spowodowana anoreksją, bulimią lub niezdrowym odchudzaniem się

4. 18,5–24,99 – wartość prawidłowa, nasza waga jest idealna i nie należy niczego zmieniać

5. 25,0–29,99 – oznacza nadwagę, która w przyszłości może przerodzić się w otyłość

6. 30,0–34,99 – I stopień otyłości

7. 35,0–39,99 – II stopień otyłości (otyłość kliniczna)

8. Wynik większy niż 40,0 – III stopień otyłości (otyłość skrajna)

Chociaż jest to narzędzie bardzo proste w użyciu należy pamiętać o jego największej wadzie – nie bierze ono pod uwagę rozkładu tkanki tłuszczowej w organizmie. Dlatego prawdziwe rozpoznanie nadwagi lub niedowagi może przeprowadzić jedynie lekarz lub dietetyk.